تمام آنچه که از من باقیست...
می دونستم وقتی عصبانیم باید یه نفس عمیق بکشم و چند لحظه به چیزی فکر نکنم تا آروم بشم...
من خیلی چیزای دیگه هم می دونستم
اما نمی دونم چرا یه لحظه اشتباه کردم....
فقط معذرت !
پ.ن: هنوزم باورم نمی شه اون صدا مال من بود
نه اینکه یادم بره تو این دو سال چقدر همه چیز تغییر کرده...من...زندگیم...عقایدم
نه اینکه یادم بره چقدر الان نسبت به این دوسال خوشبخت ترم و آزاد تر و رها تر
نه اینکه ....
نه هیچ چیز یادم نرفته....فقط می خوام هر چه زودتر از اینجابرم
اما بازم هیچ چیز باعث نمیشه یادم بره تولد وبلاگمو تبریک بگم....
که برگ ها می میرند؟
ولی درخت می سوزد
به جرم بی خیالی پاییزی
به جرم خواب زمستانی ...
خالی از آب
از سیب
